Dag 1 - 23 Februari (deel 2)

Het boarden ging vlotjes. Het vliegtuig, een oude Airbus 319, zat denk ik voor 30% vol, dus dat viel mee. We hadden 2 plaatsen bij de nooduitgang (lekker veel beenruimte) en 2 plaatsen op de rij ervoor. Omdat kinderen niet bij de nooduitgang mogen, zouden Matthew en Robin dus de rij voor ons zitten.

Maar helaas, als we verantwoordelijk waren voor kinderen, mochten wij zelf niet bij de nooduitgang zitten. Wat een rare reden zeg …. Maar goed, er was plek zat in het vliegtuig, dus Yvonne ging naast ze zitten en ik aan de andere kant van het gangpad. Ik kan goed zitten, maar minder ruimte dan in het vorige vliegtuig.

We vertrekken keurig op tijd, maar moeten wel een tijdje taxi-en. Om 19:00 gaan we de lucht in en het zal 2 uur vliegen zijn, dus met extra tijdsverschil van 1 uur komen we dan rond 20:00 aan. De mannen pakken lekker de Nintendo DS, maar helaas zijn ze beide leeg na een half uurtje. Dus de Harry Potter boeken komen te voorschijn en ik heb ze de rest van de reis niet meer gehoord. Yvonne heeft lekker liggen slapen en ik heb al mijn tijdschriften alweer uit en heb daarna wat aan de weblog gewerkt.



Overigens, de eerste 1,5 uur van de vlucht heeft er een baby constant gehuild … Gelukkig iets verder bij ons vandaan, maar dat hoor je toch wel. Er zit nog een Nederlandse familie in het vliegtuig, die zaten er letterlijk de rij achter. Die zullen iets minder blij geweest zijn. Maar na die 1,5uur was het helemaal stil, waarschijnlijk in slaap gevallen. Is natuurlijk wel vervelend, maar ik vond het niet heel erg. Die moeder wist volgens mij niet hoe ze het had. Ik zag haar maar wiegen, weer gaan staan, weer gaan zitten. Voor haar is het met name niet leuk natuurlijk ….

We landen met ongeveer 15 minuten vertraging om 20:20 in Denver. In Nederland is het inmiddels 4:20 uur in de nacht en wij moeten nog de koffers en huurauto ophalen. We lopen weer op bekend terrein, heerlijk ! Maar we zijn wel moe inmiddels …. We nemen het treintje naar de aankomst-hal en lopen naar kofferband 19, het verst weg, waar we rond 20:35 zijn. Yvonne gaat lekker met de koffers zitten, Robin zoekt een stopcontact met zijn gameboy en ik loop met Matthew even naar buiten om de Alamo opstapplek te vinden. Als we binnen zijn horen we omroepen dat de koffers nog 15 minuten duren ….

Matt en ik lopen nog een klein rondje naar de Auntie Anne’s, maar helaas net gesloten. Als we 5 minuten later weer bij de koffers aankomen beginnen de koffers net van de band te lopen ! Dat valt niet tegen. En onze 3 koffers komen zo goed als eerste, werken die priority stickers een keer ;-) ! We pakken snel onze spullen en naar de Alamo bus.



Die komt ook net aanrijden dus we kunnen gelijk instappen. Om 20:50 zitten we dus in de bus en na 10 minuutjes rijden, komen we bij Alamo aan. Zoals afgesproken stap ik snel uit en loop gelijk naar de balie, terwijl Yvonne met de mannen de koffers naar binnen brengt. Maar er staat niemand dus ik word gelijk geholpen. Alles prima voor elkaar, gaat voor de verandering eens best snel. En om 21:00 lopen we richting de auto’s, we hebben een Midsize SUV.

Je moet je melden bij een soort balie buiten, die man komt al op me aflopen. Hij vraagt of ik veel bagage heb, best wel zeg ik. Dan mag ik een Fullsize SUV uitzoeken en hij zet een stempel op onze papieren’Free Upgrade’. Ik vraag me wel af of ze wel Midsize SUV’s hebben, ik zie ze nergens staan.

Hier staat een rij van ik denk wel 30 à 40 SUV’s ! Terwijl de mannen bij de spullen blijven zitten, lopen Yvonne en ik de rij af. Ik zie meerdere Trailblazers (yes !), maar ook Jeep Grand Cherokee, Toyota’s, GMC, etc. Wat een keuze zeg. Ik kijk een paar Trailblazer’s in, want ik hoorde op het forum iemand die er 1 met leer en stoelverwarming had. En inderdaad, eentje achteraan heeft leer en stoelverwarming. Het is de LT versie, terwijl de overigens LS zijn. Dat zal wel het verschil zijn. En verder nog vanalles elektrisch en zo. Ziet er ook heel stoer uit, mooie velgen en extra beschermers. Deze kiezen we !

Ik kijk stiekem nog even verder, staat daar nog een gigantische Dodge Durango … Ik doe de deur even open, maar dat stinkt zeg. Toch maar die mooie Trailblazer. We stappen in en rijden naar de mannen. We zien ook een stuk of 10 Hummers staan, ik had nog willen vragen wat dat zou kosten …Met een beetje spijt vergeet ik dat toch maar snel. Deze is ook prachtig. We laden de spullen in (passen perfect !) en zijn op weg. Het rijdt weer heerlijk. Na een minuutje of 15 rijden zijn we bij het Marriott hotel. Dat ziet er allemaal weer prachtig uit.

We checken in en helaas geen 2 queens, dus het wordt een king met extra bed. Dat is ook geen probleem. We crashen onze kamer in, het is inmiddels 21:45 en wij zijn doodop … De koffers laten we lekker boven brengen en het extra bed duurt nog 10 minuutjes …. Dat leek wel uren, we wilden slapen. Maar om 22:00 lagen we dan ook doodop in bed en sliepen alle 4 gelijk !