Dag 7 - 29 Februari

Ik lag er gisteren helaas laat in, dus heb prima kunnen slapen. Om 7:15 werd ik wakker, gelijk eruit gegaan. Snel iedereen wakker gemaakt, want we wilden vandaag lekker veel skiën. Het zonnetje scheen alweer, geen wolkje te zien. Helaas ook geen verse sneeuw. Maar om 8:15 waren we allemaal klaar en stapten in de auto.

Het idee was dat Yvonne ons zou afzetten bij Peak 7, omdat die lastig te bereiken is voor snowboarders (je moet een heel stuk vlak oversteken en zonder stokken betekent dat dus lopen). Ook moeten we nog een liftpas voor vandaag kopen voor mij. Ik vraag dat in een winkel, maar die geeft aan dat je dat bij de piste moet doen. Ook schijn je niet bij Peak 7 te kunnen komen. We besluiten dan maar om de gondola (gondel) te nemen.

Yvonne zet ons af bij het beginpunt in Breckenridge. Ik koop daar gelijk een liftpas en om 8:35 zijn we op weg. Het was lekker rustig, we hebben een flinke gondel voor ons zelf. We lachen nog even om vorig jaar, met Patrick in een kleine gondel ….. De gondel brengt ons dus naar Peak 8, de wordt dus een stukje lopen. Maar goed, voor 1 keer niet heel erg natuurlijk.





We skiën de lift in, maar het pasje van Robin werkt niet. Er zitten geen dagen meer op. Onmogelijk zeg ik tegen die man, ik heb 2 precies dezelfde tickets voor mijn kinderen. Via microfoon gaat hij dit na, maar er zitten echt geen dagen meer op. Er waren 2 gratis dagen op gezet en die waren nu op …. Hm …. Dat kan niet … Dan is het mijn pas ! En ja hoor, per ongeluk de verkeerde pas bij Robin omgehangen vanmorgen, de lege van mij ….

Even snel naar de ticket box, maar gelukkig stond daar nog niemand. En binnen 5 minuten was ik weer terug met een nieuwe pas voor Robin. Gelukkig prima geregeld. Om 9uur zaten we dan ook in de lift naar boven. Allemaal een muts op, want we waren wat verbrand (vooral ik, de rand net onder mijn haar), terwijl het voor de temperatuur zeker niet nodig was.

We komen bovenaan op Peak 8 en nemen het pad naar Peak 7. Inderdaad, dat halen Matthew en Robin niet, dus die lopen een stuk, terwijl ik met de ski-stokken het stuk overbrug. We zijn bij Peak 7 en kiezen voor de meest linkse afdaling. Heerlijke brede lange afdalingen met veel hoogteverschillen. Het is drukker dan ik verwacht had. Niet superdruk, maar we zijn ook niet alleen op de piste. De uitzichten zijn ook hier weer prachtig, zeker met dit mooie weer.







Bij de lift is het aardig druk, niet overdreven, maar meer waar we de afgelopen dagen mee verwend zijn. We doen weer een afdaling, en het is weer drukker op de piste en bij de liften. En ook bij de volgende afdaling weer redelijk druk. We staan toch wel 5 – 10 minuten te wachten voordat we de lift in kunnen. Nou ja, is niet anders. Rond 11:15 nemen we de lift naar boven en nemen de afdaling naar Peak 8. Om ongeveer 11:45 zijn we bij de base van Peak 8. Het valt me overigens wel gelijk op hoe snel ze vooruit zijn gegaan na de les van gisteren zeg, ze doen het echt super goed, ben helemaal trots ;-) !

Yvonne zou rond die tijd bij het restaurant zijn, omdat het druk was op de piste zou het ook wel druk worden bij het restaurant. Maar ze was nog onderweg, dus ik besloot maar vast een plekje te zoeken. Gelukkig kon ik nog ergens vier stoelen in de zon regelen. De mannen vonden de lift te druk, dus gingen in de sneeuw spelen. Maar natuurlijk weer erg luidruchtig en met sneeuw gooien waar andere mensen zaten. Dus toch maar snel de lift in gestuurd om nog een afdaling te doen.





Om 12:10 kwam Yvonne pas aan. Ze was om 11uur al weggegaan, maar het bussysteem werkte niet helemaal mee, en de chauffeurs wisten ook niet precies hoe of wat, dus had wat langer geduurd. Al snel erna kwamen de mannen eraan en konden ze lekker hun broodjes aardbeien en omelet nemen. Yvonne en ik allebei weer een cheeseburger van de BBQ buiten. Echt weer een gezellige boel, midden in het zonnetje.





De mannen gingen erna weer samen de lift in, zodat Yvonne ze prima kon zien aankomen en al zien hoe goed ze vooruit waren gegaan. Daarna heeft Yvonne de bus weer terug genomen en zijn de mannen en ik weer op stap gegaan. Eerst nog een paar afdalingen op Peak 8, daarna naar Peak 9 en tenslotte naar Peak 10. Ging allemaal erg goed, en dus voldaan aan onze doelstelling, alle Peaks van Breckenridge op 1 dag.





Om 15uur nog even een chocomel bij het restaurant op Peak 9, daarna nog 1 keer de Mercury en tenslotte de laatste afdaling naar de base van Peak 9, waar Yvonne ons zou oppikken. Om 16:15 waren we daar en zijn we teruggegaan naar ons appartement. Daar hebben we allemaal weer lekker relaxed, tot ongeveer 17:15. Toen zijn we op pad gegaan naar restaurant The Brewery.

We parkeren de auto op het terrein en het lijkt redelijk druk te zijn. Als ik vraag om een tafel voor 4, krijg ik eerst te horen dat de wachttijd 5 minuten zou zijn ! Nou, dat vinden we prima. Maar gelijk daarna hoor ik al dat een tafel vrij is en we kunnen dus gelijk meelopen. We krijgen een tafel op de 1e verdieping, met uitzicht op de grote biervaten en een paar tv’s met skiën op. Erg gezellig restaurant ook hier weer.

De mannen bestellen hun standaard kindermenu’s, ik ga voor de steak en Yvonne voor de chicken caesar salade. Dat komt allemaal al snel en we vinden het allemaal heerlijk. Dus alles gaat prima op en binnen 45 minuten staan we dus alweer buiten, kosten ditmaal $ 60 inclusief tip.





We steken de straat over en nemen nog een lekker ijsje bij de Coldstone. De mannen weer hun chocolade, ik kies voor vanille/aardbei – ijs met white chocolate dips. Erg lekker ;-) !



Rond 18:50 zijn we dus alweer terug in het appartement. We hadden vanmiddag besloten dat we eigenlijk nog wel wilden avond-skiën en dat kan in Keystone. Yvonne besluit niet mee te gaan en rond 19:15, eigenlijk iets later dan gepland, rijden we weg. Moet eerst nog even tanken, dat schiet ook niet echt op, en tenslotte moeten we binnendoor over een bergweggetje naar Keystone. Om 20uur komen we daar dus ook pas aan ….

We moeten nog een stukje lopen, maar om 20:10 zitten we in de gondel naar de top. We maken een prima afdaling, ook weer lang en ongelooflijk hoeveel verschillende opties er zijn om hier naar beneden te skiën. De banen zijn allemaal prima verlicht en de sneeuw is nog redelijk goed. Het is natuurlijk weer erg rustig, dus je hebt soms weer het idee dat je hier alleen skiet.

We nemen nog een keer een lift omhoog en maken onze laatste afdaling, waarna we rond 21:10 weer helemaal beneden zijn. Het uitzicht op het dorpje is prachtig, alles is mooi verlicht. We lopen het laatste stuk naar de auto en om 21:20 kunnen we op weg. We laten Yvonne even weten dat we er over een half uurtje zijn.



We moeten weer het bergweggetje. Erg fijn is het niet, totaal niet verlicht natuurlijk en het is absoluut niet druk. Veel met groot licht aan rijden werkt op zich prima, ook TomTom helpt mee. Toch uiteindelijk ben ik weer blij als we op de doorgaande weg naar Breckenridge komen. Om 21:50 zijn we weer terug in het appartement.

De mannen gaan zich uitkleden en naar bed. Ik werk de weblog nog even bij en lig er rond 22:30 in. Het skiën zit er helaas alweer op. Morgen nog een paar uurtjes shoppen in Denver, voordat we om 14:30 de auto gaan inleveren en om 16:30 weer terug naar huis vliegen ….